Het thema van de Veiligheidsconferentie van München dit jaar was "Under Destruction". Militaire afschrikking, geopolitieke machtsverschuivingen en de toekomst van trans-Atlantische betrekkingen werden besproken. Maar naast de klassieke veiligheidskwesties werd één punt bijzonder duidelijk: het vermogen van Europa om te blijven handelen in de 21e eeuw wordt steeds meer bepaald door de digitale wereld. Digitale soevereiniteit is niet langer een abstract modewoord. Het is een strategische voorwaarde voor economische kracht, industriële veerkracht en politieke autonomie.
Vandaag de dag is meer dan 80 procent van de belangrijkste digitale technologieën die in Europa worden gebruikt afkomstig van aanbieders buiten de EU. In een wereld waarin technologische dominantie bewust wordt gebruikt als geopolitieke hefboom, is deze afhankelijkheid meer dan alleen een economisch probleem. Het heeft invloed op kritieke infrastructuren, het creëren van industriële waarde en de besluitvormingscapaciteit van staten.
Wie het heeft over hybride bedreigingen, de veerkracht van toeleveringsketens of de inzetbaarheid van moderne strijdkrachten, moet het onvermijdelijk ook hebben over cloudinfrastructuren, gegevenssoevereiniteit en kunstmatige intelligentie. De volgende crisis wordt niet alleen beslist op het slagveld, maar ook in datacenters, platformarchitecturen en de vraag wie er in een noodsituatie toegang heeft tot en controle heeft over digitale systemen.
Digitale soevereiniteit wordt vaak verkeerd begrepen. Het betekent niet zelfvoorziening tegen elke prijs of terugtrekking uit wereldwijde innovatie-ecosystemen. Integendeel: soevereiniteit beschrijft het vermogen om geavanceerde technologieën te gebruiken zonder de controle over gegevens, processen en beslissingen te verliezen. Toepassing van geavanceerde technologie, maar binnen een soeverein kader.
Juist in het tijdperk van AI is deze ambitie essentieel. AI-systemen hebben een grote impact op bedrijfsmodellen, productieprocessen en toeleveringsketens. Ze verwerken zeer gevoelige industriële, persoonlijke en veiligheidsgerelateerde gegevens. Zonder een soevereine cloud wordt AI een strategische kwetsbaarheid.
soevereiniteit beschrijft het vermogen om geavanceerde technologieën te gebruiken zonder de controle over gegevens, processen en beslissingen te verliezen.
Thomas Saueressig, lid van de Raad van Bestuur voor Customer Services en Delivery bij SAP
De Europese aanpak van de industriële AI-cloud laat zien dat digitale soevereiniteit in de praktijk kan worden gerealiseerd. De samenwerking tussen SAP en Deutsche Telekom creëert een platform dat industriële AI combineert met duidelijke principes voor controle, beveiliging en naleving van de wet.
Beide partners hebben sterke punten die elkaar aanvullen: met zijn toonaangevende expertise in bedrijfssoftware levert SAP het platform (PaaS), procesintegratie en toegepaste AI, terwijl Telekom ondersteuning biedt als sterke Europese infrastructuur- en cloudprovider. Het resultaat is geen theoretische visie, maar een productieve oplossing voor bedrijven en openbare instellingen.
Centrale elementen zijn:
De Industrial AI Cloud is meer dan alleen een technologisch aanbod. Het is een instrument van het industrie- en veiligheidsbeleid. Het stelt Europese bedrijven in staat om AI productief te gebruiken zonder nieuwe strategische afhankelijkheden te creëren. Tegelijkertijd versterkt het de veerkracht van kritieke sectoren - van energie en logistiek tot openbaar bestuur.
De industriële kracht van Europa ligt in de combinatie van software, engineering en industriële gegevens. Toegepaste AI binnen een soeverein kader wordt zo de basis voor concurrentievermogen en veiligheid in de wereldwijde systeemconcurrentie.
Digitale soevereiniteit vereist investeringen, industriële samenwerking en de moed om strategische beslissingen te nemen. Een samenwerkingsverband zoals die tussen SAP en Telekom laat zien dat Europa al over de technologische voorwaarden beschikt.
De taak is nu duidelijk: het consequent opschalen van industriële AI, het versterken van Europese cloud-ecosystemen en het erkennen van veiligheid als een leiderschaps- en vestigingsfactor. De Veiligheidsconferentie van München markeerde dit keerpunt.
